مثل دال

من عین الف نه، مثل دالم.

۶ مطلب در شهریور ۱۳۹۵ ثبت شده است

فرهنگ کتاب‌خوانی

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

این تصاویر مربوط به کتابخانه یکی از بهترین مدارس متوسطه یکی از شهرهای بزرگ کشور است که احتمالاً با انگیزه‌ی نمایش امکانات مدرسه در وبسایت آن به نمایش درآمده‌اند. البته قفسه‌های عکس‌های اول و چهارم دقیقاً مربوط به کتابخانه نیستند. اولی در یکی از دفاتر مدرسه مستقر است و چهارمی در یکی از راهروهای مدرسه احتمالاً بیش‌تر جنبه‌ی زینتی دارد. آن‌قدر که در عکس سوم دیده می‌شود، حداقل بخش قابل‌توجهی از کتاب‌های کتابخانه، همان کتاب‌های درسی هستند.

چه می‌شود که این‌طور می‌شود و این‌طور که می‌شود چه می‌شود؟

۷ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
عین الف

عیدانه

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

زحمت این هدیه‌ی زیبا را یکی از دوستان برای عید فطر کشیده بودند.

خدا خیرشان دهد!


۳ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰
عین الف

تورق تلخ

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

به صورت اتفاقی متوجه شدم که تقریباً متن تمام مطالبی که از وبلاگ قبلی با استفاده از امکان مهاجرت به این وبلاگ منتقل کرده‌ام در «ادامه مطلب» قرار گرفته است و اتفاقاً برای هیچ‌یک از مطالب قدیمی هم «ادامه مطلب» نمایش داده نمی‌شود. در حین برطرف کردن این مشکل و انجام یک دسته‌بندی موضوعی نه چندان جدی، نگاهی هم به مطالب می‌انداختم. نوشته‌های قدیمی هم تعریفی نداشتند، اما در سیر نوشته‌ها دیدم من امروز از من دیروز خیلی قدکوتاه‌تر است. وقتی می‌خواهیم برخی چیزها را در ذهنمان کم‌رنگ کنیم و به فراموشی بسپاریم، مرور نوشته‌هایمان گاهی می‌تواند مروری روشن‌تر بر خود واقعیمان باشد. بد نیست گاهی تورقی کنیم بر خودمان، هر چند داستانمان تلخ باشد.

۶ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
عین الف

نگاشت انسان بر فضای بیش‌ابعاد

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

یکی از روش‌هایی که به منظور آشکار کردن بیش‌تر شباهت‌ها و تفاوت‌های بین داده‌ها و تشخیص بهتر الگوهای موجود در ساختار داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، نگاشت یا انتقال داده‌ها به یک فضای بیش‌ابعاد است.

۶ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
عین الف

غزل سرکش

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»


قلم به دست می‌شوم، غزل فرار می‌کند

واژه به واژه رخ نهان پشت غبار می‌کند

قلم به صفحه رانده‌ام، سپاه واژه از پی‌اش

به بند وزن و قافیه مرا مهار می‌کند

کمان شعر چون کشم، لرزه به دستم افکند

به حیرت و گمان و شک مرا دچار می‌کند

فصل بهار چون که دل، هوای شعر تر کند

همچو خزان، شعر مرا زرد و نزار می‌کند

نسیم مهر چون وزد، شعر خزان هوس کنم

شعر شکوفه سر دهد، میل بهار می‌کند

چو از نگار دم زنم، چهره به من دژم کند

گمانم این ستیزه‌جو حسد به یار می‌کند

نخواهمش بخواندم، بخوانمش ابا کند

هزار و یک فسونگری بر این مدار می‌کند

دور جهان بجویمش، روی ز من نهان کند

شهر به شهر و کو به کو ترک دیار می‌کند

نفس‌زنان دوان‌دوان کشد مرا به هر طرف

برای چند مصرعی، ببین چه کار می‌کند
۵ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
عین الف

انسان فازی

«بسم الله الرّحمن ارّحیم»

طبقه‌بندی و خوشه‌بندی و روش‌های مربوط به آن‌ها، بخش مهم و جذابی از مباحث داده‌کاوی و تشخیص الگوها را تشکیل می‌دهند. مطالعه‌ی این روش‌ها و مفاهیم مطرح‌شده در آن‌ها و مقایسه و انطباق آن‌ها با برخی مفاهیم به ظاهر غیر مرتبط، گاه می‌تواند سرگرمی فکری جالبی باشد، اگرچه ممکن است نتایج به دست آمده چندان جدی نباشند. پس از همین ابتدا بدانید که این نوشته چندان جدی نیست.

در طبقه‌بندی یا خوشه‌بندی فازی که مبتنی بر نظریه‌ی مجموعه‌های فازی است، هر نقطه‌داده با درجات عضویتی بین صفر تا یک به تمام طبقه‌ها یا خوشه‌های (مجموعه‌های) تشکیل‌شده تعلق می‌یابد، به طوری که مجموعه درجات عضویت هر نقطه‌داده در کل طبقه‌ها یا خوشه‌ها برابر یک باشد. احتمالاً در تجربیات روزمره برای بسیاری از ما اتفاق می‌افتد که در برخورد با افراد مختلف، براساس داده‌های دریافتی و البته ویژگی‌های ذهنی خودمان، نسبت به آن‌ها قضاوت‌هایی در ذهن ما شکل می‌گیرد و بر اساس این قضاوت‌ها آن‌ها را در گروه‌بندی‌های مختلف به گروه خاصی اختصاص می‌دهیم. اما ممکن است در برخوردهای بعدی از فرد مورد نظر رفتارهایی ببینیم که در بسیاری از موارد با گروه‌بندی‌های ما ناسازگار و دقیقاً منطبق بر ویژگی‌های گروهی کاملاً متفاوت (و حتی مخالف) است. این مسئله گاهی منجر به آن می‌شود که ما بخشی از رفتارهای فرد را غیرواقعی یا فریبکارانه بپنداریم. این تشخیص ممکن است درست یا نادرست باشد، اما در واقع، در بسیاری از موارد، این ما هستیم که می‌خواهیم افراد را به هر نحو ممکن در گروه‌های سخت (در مقابل گروه‌‌های فازی) با مرزهای صریح که از پیش در ذهن خود شکل داده‌ایم جای دهیم و هنگامی که در این امر موفق نمی‌شویم، دچار سردرگمی و حتی خشم می‌شویم. با نظریه‌ی مجموعه‌های فازی و فازی دیدن انسان‌ها و رفتار آن‌ها می‌توان تا حدی از میزان این سردرگمی کاست. انسان‌ها بسته به ویژگی‌هایشان و  شباهت‌ها و تفاوت‌های ناشی از این ویژگی‌ها، می‌توانند با درجات عضویت مختلف به گروه‌های متفاوتی تعلق یابند. هر گاه ویژگی‌های یک فرد بسیار به ویژگی‌های نماینده‌ی یک گروه نزدیک باشد، عضویت او در آن گروه به یک و در سایر گروه‌ها به صفر میل می‌کند. اگر اکثر افراد یک مجموعه چنین باشند، آن مجموعه به سمت گروه‌بندی سخت با مرزهای صریح میل می‌کند. در مقابل اگر حالت فازی در رفتار افراد یک مجموعه افزایش یابد، در حالتی که مثلاً پنج گروه وجود داشته باشد، عضویت هر یک از افراد در هر یک از این گروه‌ها به یک پنجم میل می‌کند. در این حالت میزان تداخل در گروه‌ها و ابهام در تشخیص مرزهای آن‌ها به حداکثر می‌رسد. البته احتمال رخ دادن این دو حالت حدی چندان زیاد نیست و در جوامع با جمعیت زیاد معمولاً حالتی در میان این دو محتمل‌تر است.

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
عین الف