مثل دال

من عین الف نه، مثل دالم.

مثل دال

من عین الف نه، مثل دالم.

من عین الف نه، مثل دالم.

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

احتمالاً برای شما هم پیش آمده است که ساعت یا ساعاتی را در ادارات دولتی در انتظار مانده‌اید تا بلکه کارتان انجام شود. در این زمان، اگر نگاهی گذرا به در و دیوار اداره‌ی مربوطه داشته باشید، با نکات جالبی مواجه می‌شوید.

اینجا دو مورد را که حاصل چنین تجربه‌ای است با شما به اشتراک می‌گذارم:


اول) اطلاعیه مهم



نیمه‌ی پر لیوان: چه‌قدر خوب که مدیرعامل محترم بر استفاده از هر فرصتی برای ارتقای وضعیت سلامت کارکنان تأکید دارند.


دوم) از کفر من تا فکر تو ..



بعد از آن که نکته‌ی ادبی بنرها به متولیان امر تذکر داده شد، کلیه‌ی بنرها را از محیط اداره جمع کردند (البته کلاً دو تا بیش‌تر نبود).


______________________________________________________________

پی‌نوشت:

اول) این مطلب جدی نبود، اما مشکلات برخی ادارات دولتی جدی است.

دوم) نام و نشان سازمان‌ها و دستگاه‌های مربوطه را پوشاندم.


  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

برای چند سال ظاهراً کابوس مردم شرق و غرب جهان بودند. هر خبر و هر جنایتشان تیتر یک و خبر اول بسیاری از رسانه‌های دنیا بود. حالا اما، انگار خبر نابودیشان به خیلی از آن رسانه‌ها نرسیده است. انگار اتفاق خاصی نیفتاده است، چیزی در این حد که پلیس یک گروه بزهکار در یکی از روستاهای سوریه یا عراق را متلاشی کرده است.گویی بودنشان را خوش‌تر می‌داشتند. آن‌جا که هیچ، همین‌جا در بعضی از روزنامه‌ها و رسانه‌های خودمان هم، شده خبری کم‌اهمیت‌تر از بست‌نشینی رفقا، هم‌ارز خبر افزایش قیمت نان. فرض محال که محال نیست، فرض کنید امریکا خبر نابودی داعش را در نبرد با ائتلاف اعلام می‌کرد، چه خبر می‌شد آن‌جا و شاید حتی همین‌جا؟! چه خبر می‌شد؟!

کجای این «دنیای قشنگ نو» را باور کنیم؟

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

غبطه می‌خورم به بلندای روح بعضی آدم‌ها و تأسف به حال خودم.

مطلب زیر (و عکس‌های مرتبط) از کانال «کشکول» جناب آقای محسن مهدیان بازنشر می‌شود:

 

«بخدا مردم ما خوبند...

زنگ زد گفت یک پتو دارم. میاید تحویل بگیرید.

گفتم: ببخشید. دیر گفتید. بار کرمانشاه رفته.

گفت: پس شماره کارت بدید پول بریزم.

بعد هم ‌پیامکش اومد (داخل عکسه)

میگه ببخشید وسع من کمه. 40 تومن ریختم. طلا هم دارم ولی امکان تبدیلش رو ندارم.

گفتم ما انجام می‌دیم.

حالا زنگ‌زده میگه این طلاها خیلی هم ارزش نداره. نهایتن ۶۰۰ تومن.

گفتم خدا قبول کنه

گفت چطوری برسونم؟

گفتم اسنپ بگیرید لطفن.

گفت: ببخشید. ولی دیگه هیچی پول ندارم

 

از اینا شما هم سراغ دارید. برای خودتان مرور کنید.

 

یکی دیگه پیامک زده من کارگرم. 50 تومن بفرستم؟ (داخل عکس)

 

دینداری یعنی همین. معرفت مردم ما در هویتشان است.

اما مسئولین...

هنوز درگیرند که چه کسی مقصر است؟ این یا اون.

آن یکی نهاد هم که همه ماه و سال بیکارست تا بحران را مدیریت کند، خودش با بی‌مدیریتی عامل بحران است.

کاش قدر مردم را بدانیم...»



http://yon.ir/hopDK

کشکولی

@mohsen_mahdian
  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

سال‌ها پیش، همان بار اوّل که انیمیشن «راهب و ماهی»1 را دیدم بسیار به دلم نشست. در قالب تصاویر ساده، احساسات و تأملات راهب، وضعیت فضای پیرامون او و البته شوخ‌طبعی سازنده‌ی اثر و معنای احتمالی مدنظر او به‌شکل تأثیرگذاری ارائه می‌شود.

یک نکته‌ی جالب این انیمیشن هم حضور نمادین ماهی است که شاید چندان دور از نقش‌های نمادین آن در ادبیات ما نباشد (البته که من در این زمینه تخصصی ندارم):

- «هر که جز ماهی ز آبش سیر شد ...»2

- «آه ای یقین گمشده، ای ماهی گریز

در برکه‌های آینه لغزیده توبه‌تو!

من آبگیر صافی‌ام، اینک، به سحر عشق

از برکه‌های آینه، راهی به من بجو»3

شما هم اگر دوست دارید، ببینید، شاید برایتان جالب باشد.

The Monk and the Fish

_______________________________________________

1 The Monk and the Fish

2 مولوی، مثنوی معنوی.

3 احمد شاملو، ماهی، باغ آینه.

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

بادا که چنین دل بسپاریم، چنین مجذوب شویم و چنین عاقبت‌به‌خیر:

«هر که به حسین (ع) دل می‌سپارد، پیداست که دلی برای سپردن دارد.

هر که برای حسین (ع) اشک می‌ریزد، پیداست که چشمی برای گریستن و اشکی برای ریختن دارد. هر که در مصیبت حسین (ع)، دلش می‌شکند و اشکش جاری می‌شود، پیداست که اهل محبت است. و هر که اهل محبت است، مجذوب حسین (ع) می‌شود؛ دیر یا زود، خودآگاه یا ناخودآگاه.

و هر که مجذوب حسین (ع) شود، از جنس حسین (ع) می‌شود، متصف به صفات حسین (ع) می‌شود. متخلّق به اخلاق حسین (ع) می‌شود.

و در دنیا هر که از جنس حسین (ع) باشد، هر که مجذوب حسین (ع) بشود، هر که با حسین (ع) پیوند بخورد، هر که حسینی شود، در جهان آخرت نیز حسین (ع) سراغش را می‌گیرد، پیدایش می‌کند و رفاقت و شفاعت و همدمی‌اش را با او ادامه می‌دهد.»1

_______________________________________________

1 سید‌مهدی شجاعی، سقای آب و ادب، (نشر) کتاب نیستان، ص 168.

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

عکس سلفی و گسترش چشمگیر آن، شاید نماد و نشانه‌ی مناسبی از دوران کنونی ما و وضعیت اخلاقی آن باشد. در متن هر تصویری، حضور من است که مهم است. هر صحنه و منظره و مکانی در پس‌زمینه‌ی تصویر من اهمیت می‌یابد. ببینید که من این‌جا بودم. بدانید که من آن‌جا رفته‌ام. منم که مرکز آن منظره‌ی زیبا هستم. منم که زائر این مکان مقدس بودم. منم که سیاح این طبیعت بکر و آن بنای تاریخی هستم. من، من، من، من، ... .

مرا ببینید در این نمایشگاه آثار هنری، در آن کنسرت موسیقی، با این هنرمند، با آن ورزشکار، با آن پزشک مشهور، با آن مخترع بزرگ، با آن سوژه‌ی شبکه‌های اجتماعی، با این ماشین، با آن خانه، با آن ... . مرا ببینید، مرا ببینید، مرا ببینید، ... .

_______________________________________________

 lim  photo = selfie

manselfish




  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

از برخی سختی‌ها و مشکلات کوچک سفر گفته بودند و همان‌ها بود، چیزی کم یا بیش. از زیبایی‌هایش، از حالش هر چه‌قدر خواسته بودند بگویند، نتوانسته بودند، گفتنی نبود. هر چه‌قدر می‌خواهم بگویم، نمی‌توانم، گفتنی نیست، به زبان جاری نمی‌شود، فقط گاهی از چشم‌ها.

نصیبتان ان شاء الله!

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

متأسفانه برای من کم پیش نیامده است که به‌دلیل فراهم نبودن شرایط مطلوب کاری را شروع نکرده‌ام و یا فعالیتی را کنار گذاشته‌ام و البته حالا که نگاه می‌کنم می‌بینم اشتباه کرده‌ام و باید این رویه را اصلاح کنم. اگرچه پیام بیت زیر به‌نظر بدیهی می‌رسد، اما در واقع یک اصل و روش بسیار مهم زندگی در آن خلاصه شده است که درک آن و پیروی از آن، تأثیر شگرفی بر جریان زندگی خواهد داشت:

به راه بادیه رفتن، به از نشستن باطل

و گر مراد نیابم، به قدر وسع بکوشم1

که بر ما و از ما بیش از قدر وسعمان تکلیفی و انتظاری نیست. اگر در عمل کردن با شرایط غیرایده‌آل موجود، خسارتی بیش از خسارت انتظار بی‌سرانجام و بی‌عملی وجود ندارد، قدم در راه بگذاریم و بعد به قدر توان در تکمیل نواقص و اصلاح کژی‌ها بکوشیم. نکته‌ی زیر از استاد علی صفایی حائری هم نسبت به این موضوع بی‌ارتباط نیست:

«یکی از مکرهای شیطان همین است. وقتی که مشکلی پیش می‌آید، اصل صورت مسأله را پاک می‌کند. می‌گوید: نمازت را این‌جوری خواندی، اصلاً نماز نخوان. نمی‌آید عیب را بردارد. سفره‌ای انداخته‌ای، در آن دعوا شده، می‌گوید دیگر سفره نینداز. نه، سفره را بینداز، این کار را منتفی کن. نماز را بخوان و این مشکل را بردار. مکر شیطان این است که از بدی‌ای که به‌وجود می‌آید، همه‌ی مسأله را زیر سؤال می‌برد که رابطه دیگر برقرار نکن، با مادرت دیگر نیا، با خانواده‌ات نروی، با فلانی نروی، بچه‌اش بچه‌ام را چه‌کار کرد ...»2

_______________________________________________

1 سعدی

2 علی صفایی حائری، روابط متکامل زن و مرد، انتشارات لیله‌‌القدر، ص 57.

پی‌نوشت: این مطلب به‌نوعی تکرار یکی از مطالب پیشین شد.

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

«عادت ویران‌گرِ ایمان است، چرا که میان عمل ظاهر و حکمت باطنی آن عمل فاصله می‌اندازد و اعمال و اذکار و اوراد را از روح تهی می‌سازد.»1

***

«حقیقت یک‌سویه است و بنابراین، دجال در عین آن‌که حقیقت را وارونه می‌کند، باید بتواند که خود را به‌جای حقیقت جا بزند، چرا که باطل اگر در ظاهر نیز جلوه‌ی باطل داشته باشد، زود رسوا خواهد شد. پس بزرگ‌ترین موفقیت شیطان در آن‌جاست که توانسته بر قضایای پارادوکسیکال اتکا کند و تناقضات را با هم آشتی دهد.»2

***

«شاعر از محارم راز است؛ گوش در ملکوت دارد و دهان در عالم مُلک و آن‌چه که از ملکوت می‌شنود بازمی‌گوید. حتی آن شاعران که زبان شیاطین‌اند، شعر خود را از آسمان دزدیده‌اند: و حَفِظناها مِن کُلِّ شَیطانٍ رَجیمٍ * اِلاّ مَنِ استَرَقَ السَّمعَ فَاَتبَعَهُ شِهابٌ مُبینٌ»3

***

«شعر آینه‌ی راز است و محارم راز می‌دانند که راز در بیان نمی‌آید؛ اشارتی و دیگر هیچ، و همین اشارت نیز به زبان رمز است. زبان شعر، زبان رمز است، چرا که راز جز در رمز نمی‌نشیند.»4

_______________________________________________

1 سید مرتضی آوینی، فردایی دیگر، صص 26-25.

2 سید مرتضی آوینی، فردایی دیگر، ص 65.

3 سید مرتضی آوینی، فردایی دیگر، ص 129.

4 سید مرتضی آوینی، فردایی دیگر، ص 130.

  • عین الف

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

جان آدم‌ها سخت ارزشمند است، آدمیتشان ارزشمندتر.
  • عین الف