من که شاعر نیستم

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

من که شاعر نیستم، اما تو شعری، ای محمّد ^(ص)، ای حبیبم

آن‌چنان شعری که از نامت به رقص آمد قلم در نیم‌شب، ای مهربانم، ای شده مهرت از این عالم نصیبم

چی شد که این‌جوری شد؟

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

...

- این روزا خیلی می‌رم تو فکر. همش فکر می‌کنم چی شد که این‌جوری شد.

- اگه با این «چی شد که این‌جوری شد» برسی به «چه‌کار کنم که این‌طوری نمونه» یا «چه‌کار کنم که دیگه این‌جوری نشه» خوبه،‌ وگرنه ممکنه بررسی به توجیه و تبرئه، به این‌که «دست من نبود و نیست» یا « از من کاری برنمیاد» و «همینه که هست».

...

عوارض جانبی

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

مصرف بسیاری از داروها و شاید همه‌ی آن‌ها ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. نوع این عوارض و شدت بروز آن‌ها در افراد مختلف می‌تواند متفاوت باشد. سؤال این است که یک پزشک هنگامی که یک دارو را برای بیمار تجویز می‌کند، چگونه باید در ارتباط با توضیح عوارض جانبی آن برای بیمار عمل کند؟

از نعمت پروردگارت سخن بگو

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

سال‌ها دچار نقطه ضعفی بودم که بارها برای اصلاح آن تصمیم گرفتم و اقدام کردم. اما هر بار، پس از مدتی باز به‌جای اول برمی‌گشتم. حالا، در همین دوران شاید سخت اخیر، به‌گمانم حدود یک سال است که آن مشکل بروزی نداشته است. البته این‌بار من برای رفع آن تصمیمی نگرفتم و اقدامی نکردم و لذا نمی‌توانم بگویم که آن ضعف را برطرف کرده‌ام. اما به‌گمانم هر چه هست، نعمت خداست و شکر آن واجب و باید از آن سخن گفت: «وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ». آن‌چه سال‌ها کوشیدم و نشد، حالا مدتی است که محقق شده است و امیدوارم که به‌لطف خدا پایدار بماند.

_________________________________________________________

میلاد مسعود پیامبر اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع) بر همه‌ی دوستان بزرگوار مبارک!

«اللّهمّ صلّ علی محمّدٍ و آل محمّد»

آن‌روز که به ساحل برسم

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

این روزها که دنیا گرفتار مشکلات و مسائل گوناگون و شاید از همه عجیب‌تر و پررنگ‌تر، همه‌گیری بیماری است، و شاید خیلی از ما بیشتر خدا را می‌خوانیم، بیشتر به‌یاد مثال افراد سوار بر کشتی¹، در قرآن، می‌افتم. همان‌ها که به‌هنگام گرفتاری، خالصانه خدا را می‌خوانند، اما هنگامی که به ساحل می‌رسند، گویی فراموش می‌کنند یا خود را به فراموشی می‌زنند و شرک می‌ورزند. من غیر از مسائل و نگرانی‌های این‌روزها، به زمان رسیدن به ساحل و قدری پس از آن هم فکر می‌کنم. امیدوارم خیلی بیش از این دچار فراموشی و شرک نشوم. نمی‌دانم، اگر راهی برای برون‌رفت از این وضعیت پیدا شود، آیا آن را فقط نتیجه‌ی دانش خود نخواهیم دانست²؟

ادب آداب دارد

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

- سلام

- سلام. خوبی؟

- خوبم، خدا رو شکر. تو خوبی؟

- آره. خدا رو شکر.

حساب و کتاب

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

حساب کن که بخواهی به محبوبی بگویی که چه‌قدر دوستش داری، اما بدانی که دوست داشتن تو، پیش دوست داشتن او مثل قطره در دریاست. تازه این را هم اضافه کن که در خودت هزار چیز دوست‌نداشتنی سراغ داری و در او یکی هم نه. حساب کن که بخواهی برای چنین محبوبی کاری انجام دهی و خوشحالش کنی، اما بدانی که هر آن‌چه برای او انجام دهی را صدچندان به تو بازمی‌گرداند. باز این را هم در نظر بگیر که حتی شرایط انجام آن کار را هم خودش برایت فراهم کرده است. حساب کن ...

ولش کن. دیگر حساب نکن. با حساب و کتاب ما جور نیست. فقط دل بده به حساب و کتاب او ...

هدیه‌ی تولد

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

به‌گمانم، امسال ناخوش‌احوال‌ترین شب سالروز تولدم (شب پیش از زادروز) را گذراندم. از خدا خواستم هدیه‌ای برساند و حالم را بگرداند. صبح روز تولدم، پیامی از دوستی بزرگوار دریافت کردم که خبر داده بود: «در روز زیارتی امام رئوف (ع)، نائب‌الزیاره‌ی دوستان هستم». حال دلنشین و شعف و اشک ... به یاد ندارم، هیچ‌ هدیه‌ی تولد دیگری چنین حالی را نصیبم کرده باشد.

باز مهربانی بی‌نهایتش را از دستان امانتدار رئوفش به دلم سرازیر کرده بود. چه‌قدر این ماجرا تکرار شده است!

 

 

وسواس

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

در این روزهای شیوع بیماری و «در خانه بمانیم»، ممکن است که گهگاه آثار ناخوشایند روحی و روانی این موقعیت، در قالب‌هایی مانند وسواس فکری یا اختلالات اضطرابی در افراد بروز کند. به‌نظرم داستان کوتاه زیر که استاد صفایی حائری در کتاب «مسئولیت و سازندگی» آورده‌اند و بعداً هم توسط ناشر در کتاب «آیه‌های سبز» قرار گرفته است، در این زمینه به نکات مهم و مفیدی اشاره می‌کند.

به تو از دور سلام

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

اربعین پارسال می‌گفتم، کار درس و دانشگاه را جمع‌وجور می‌کنم و ان شاء الله سال بعد، اگر رخصت دهند من هم عازم می‌شوم. کار درس و دانشگاه تمام شد. اما راه بسته شد. دیر کردم. به‌موقع راه نیفتادم. به پیاده‌روی اربعین نرسیدم. حالا این نوشته هم به اربعین نرسید و آخر هم نشد که آن‌که باید. هر چند که اصلاً نخواهد شد ...